زندگی با ماجراهای فراوانش،ظاهری دارد به سان بیشه ای بغرنج و در هم بافماجراها گونه گون و رنگ وارنگ ست؛چیست اما ساده تر از این، که در باطنتار و پود هیچی و پوچی هم آهنگ است؟من بگویم، یا تو میگوییهیچ جز این نیست؟تو بگویی یا نگویی، نشنود او جز صدای خویشـ هی فلانی! زندگی شاید همین باشدیک فریب ساده و کوچکآ...

چرا وقتی که می دانیم به یک نفرنمی رسیم!بازهم دیوانه وار او را دوست داریم... + نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آذر ۱۴۰۱ ساعت 1:27 توسط  |  Adblock test (Why?)

روزی خواهی فهمید یک زن هرچقدرم که عاشق باشد هرچقدر خود آزار هرچقدر دیوانه هرچقدر بی مقصد هرچقدر بی خانه پای رفتنش فلج نمی شود... می رود!!

بوی ماه مهر از راه میرسد.من با اینکه تابستونام تعطیلی ندارم و به اداره میرم ولی حس میکنم اول مهر یه فصل کاریه جدیده.همراه با باز شدن مدارس من نیز نو میشم و رخت نو می پوشم و راهی محل کارم می شوم.به امید اتفاقای نو در زندگی

تو محل کارم یه پسر بچه میاد گاهی وقتا که واکسیه.از اونجا که من همیشه کتونی می پوشیدم همیشه میومد میگفت خواهر کفاشاتو واکس بزنم منم میگفتم ببخشید کفشام اسپرته و احتیاجی به واکس نداره.دلم براش میسوخت سرشو مینداخت پایین و ناامید بیرون میرفت.یه روز که در زد و وارد اتاق شد اومد کفش همکارامو جمع کنه ببره ...

مرد من...مهربانم....مخاطب عاشقانه های منزن نبوده ای ک بدانی دستهای مردانه ات ک در دستم باشد حکم تمام دنیارا برایم دارد...تابدانی شانه هایت محکمترین تکیه گاه من و آغوشت امن ترین پناه من است..من عاشق مردی شده ام ک درروزهای بارانی ام برای دلم چتر میگیرد..مرد رویایی من..بگذار هرچه میخواهد بشود...تاوقتی ...

راه رفتن خوب است.همیشه خوب بوده است.همیشه به درد می خورد.وقتی که فقیری و کرایه ی تاکسی گران تمام می شود.وقتی که ثروتمندی و چربی های بدنت با راه رفتن آب می شود.اگر بخواهی فکرکنی می توانی راه بروی . اگرهم بخواهی ازفکر خالی بشوی بازهم باید راه بروی. برای احساس کردن